ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ YOUNG-GIRL

– I did love you once.
Hamlet

Ι
    Κάτω από τις υπνωτικές γκριμάτσες της επίσημης ειρήνευσης μαίνεται ένας πόλεμος. Αυτός ο πόλεμος δεν μπορεί πια να αποκαλείται απλώς οικονομικός, κοινωνικός ή ανθρωπιστικός. Είναι ολοκληρωτικός.
    Και ενώ ο καθένας διαισθάνεται πως η ύπαρξή του τείνει να καταστεί το πεδίο μιας μάχης όπου νευρώσεις, φοβίες, σωματοποιήσεις, καταθλίψεις και αγωνίες ηχούν σαν συναγερμοί οπισθοχώρησης, κανείς δεν έχει ακόμη κατανοήσει τι πραγματικά συμβαίνει ή τι διακυβεύεται. Παραδόξως, ο ολοκληρωτικός χαρακτήρας αυτού του πολέμου, ολοκληρωτικός τόσο στα μέσα όσο και στους σκοπούς, του επιτρέπει να παραμένει αόρατος.
    Αντί για κατά μέτωπο επιθέσεις, η Αυτοκρατορία προτιμά το κινέζικο μαρτύριο: έκτακτα προληπτικά μέτρα που γίνονται μόνιμα, διάχυση της καταστολής στο μοριακό επίπεδο της καθημερινότητας. Έτσι, η αυτο-αστυνόμευση υποκαθιστά πλήρως την γενική αστυνόμευση και ο ατομικός αυτοέλεγχος τον κοινωνικό έλεγχο. Και τελικά, αυτή η καινούργια αστυνομία, επειδή ακριβώς είναι πανταχού παρούσα, καθίσταται αόρατη.

II
    H επιβολή του Θεάματος πάνω στη δημόσια έκφραση των επιθυμιών, το βιοπολιτικό μονοπώλιο όλων των ιατρικών γνώσεων-εξουσιών, ο περιορισμός κάθε αποκλίνουσας συμπεριφοράς από έναν διαρκώς αυξανόμενο στρατό ψυχιάτρων, συμβούλων και κάθε λογής καλοπροαίρετων διαμεσολαβητών, το αισθητικο-αστυνομικό φακέλωμα ανάλογα με τη βιολογική ταυτότητα του καθενός, η διαρκής και ολοένα πιο επιτακτική, πιο στενή επιτήρηση των συμπεριφορών, η από κοινού καταδίκη “της βίας”, όλα αυτά είναι μέρος του ανθρωπολογικού, ή μάλλον ανθρωποτεχνικού σχεδίου της Αυτοκρατορίας. Πρόκειται για κατασκευή πολιτών. Στον σημερινό πόλεμο διακυβεύεται η ποικιλομορφία. Στόχος της Αυτοκρατορίας είναι η επιλογή, η διαχείριση και η εξασθένηση των μορφών ζωής.
    Προφανώς, η παρεμπόδιση της έκφρασης των μορφών ζωής δεν γίνεται με μια απλή πολιτική καταστολής – δηλαδή μέσα από ένα εργοστασιακό καλούπι που δίνει μορφή σε μια άμορφη ύλη – αλλά αντιθέτως, μέσω μίας συγκεκριμένης τάσης που επιδρά σε κάθε σώμα in situ με πολύ προσωπικό τρόπο. Υπάρχει ολόκληρο αυτοκρατορικό έργο αποπροσανατολισμού, παρεμβολών, πόλωσης των σωμάτων πάνω σε ελλείψεις και ανέφικτα. Οι επιπτώσεις είναι λιγότερο άμεσες αλλά πολύ περισσότερο ανθεκτικές. Με την πάροδο του χρόνου και με τόσους δυνατούς συνδιασμούς τελικά, επιτυγχάνεται ο επιθυμητός αφοπλισμός: ο ανοσο-αφοπλισμός των σωμάτων.
    Οι πραγματικά ηττημένοι σε αυτόν τον πόλεμο θα είναι εκείνοι που, αρνούμενοι ότι αυτός ο πόλεμος υφίσταται, συνθηκολόγησαν εξ αρχής. Γιατί το μόνο που θα τους επιτραπεί δεν θα είναι “ζωή” αλλά ένας διά βίου αγώνας προκειμένου να καταστήσουν τον εαυτό τους συμβατό με την Αυτοκρατορία. Όμως οι υπόλοιποι, εμείς, δεν έχουμε παρά να αφήσουμε τα πάθη να αναπνεύσουν στην πληρότητά τους. Τίποτα δεν μας υποχρεώνει να αναζητήσουμε άμεση αντιπαράθεση. Κάτι τέτοιο θα ήταν απόδειξη αδυναμίας. Επιθέσεις θα γίνουν, ωστόσο οι επιθέσεις είναι λιγότερο σημαντικές από τις θέσεις από τις οποίες προέρχονται γιατί οι θέσεις υπονομεύουν τη στρατηγική της Αυτοκρατορίας, πλήττοντάς την εκ των έσω. Όσο περισσότερες νίκες θα φαίνεται ότι συσσωρεύει, τόσο βαθύτερα θα θάβεται από μόνη της στην ήττα, και τόσο πιο ανεπανόρθωτη θα είναι αυτή η ήττα. Η αυτοκρατορική στρατηγική συνίσταται στο να καθιστά τους πολίτες τυφλούς στην ποικιλομορφία της ζωής και αναλφάβητους στις ηθικές διαφορές. Στο να καθιστά δυσδιάκριτο το πεδίο της μάχης, αν όχι αόρατο. Και τέλος, στη συγκάλυψη του πραγματικού πολέμου με κάθε είδους πλαστές συγκρούσεις.
    Προκειμένου να ανακαταλάβουμε το πλεονέκτημα των επιθέσεων, πρέπει να κάνουμε εμφανές το πεδίο της μάχης. Το Υoung-Girl είναι μια εποπτική μηχανή που σχεδιάστηκε γι’ αυτόν το σκοπό. Ό,τι θα κάνει καθένας από εμάς με αυτήν την μηχανή, θα αποδείξει και την αξία του.

ΙΙΙ
    Προφανώς, η έννοια Υoung-Girl δεν αφορά το γυναικείο φύλο. Ένας νυκτόβιος των μπαρ είναι εξίσου Υoung-Girl με τη γαλλιδούλα που ντύνεται σαν πορνοστάρ. Ο επιτυχημένος εξηντάρης διαφημιστής που μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στην Κυανή Ακτή και στο γραφείο του στο Παρίσι, είναι εξίσου Υoung-Girl με την αστή εργένισσα που δεν παρατήρησε ότι έχασε δεκαπέντε χρόνια απ’ τη ζωή της για χάρη της καριέρας στο consulting. Ο τρέντι γκέι του Μαραί που ιδρώνει στα γυμναστήρια, έχει κρυφές ομοιότητες με την αμερικανοθρεμένη μπουρζουαζίδα που μόλις εγκαταστάθηκε στα προάστια με την νέα της πλαστική οικογένεια.
    Στην πραγματικότητα, το Υoung-Girl είναι ένα μοντέλο πολίτη που κατασκευάστηκε από την καταναλωτική κοινωνία μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως ξεκάθαρη απάντηση στην επαναστατική απειλή. Ως τέτοια, είναι μια μορφή πολωμένη. Περισσότερο κατευθύνει παρά κυριαρχεί στα αποτελέσματα.
    Στις αρχές της δεκαετίας του ’20, ο καπιταλισμός συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε πλέον να συντηρείται από την εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας και μόνο. Έπρεπε να επεκταθεί και πέρα ​​από τα στενά πλαίσια της παραγωγής. Αντιμέτωπο με την πρόκληση του σοσιαλισμού, το Κεφάλαιο έπρεπε επίσης να κοινωνικοποιηθεί. Να δημιουργήσει τη δική του κουλτούρα, τις δικές του διασκεδάσεις, την ιατρική, την πολεοδομία, τη συναισθηματική εκπαίδευση και τα δικά του ήθη, καθώς και την δυνατότητα της αέναης ανανέωσής τους. Έτσι, μέσα από την αμερικάνικου τύπου εκβιομηχάνιση, το Κράτος-Πρόνοιας και τον οικογενειακό προγραμματισμό, μετατράπηκε σε σοσιαλδημοκρατικό καπιταλισμό. Η ταύτιση με την εργασία (ταύτιση σχετικά περιορισμένη καθότι ο εργάτης διακρίνεται ακόμη από την εργασία του) αντικαταστάθηκε με την προσωπική ολοκλήρωση μέσω της κατανάλωσης. Επιδεικνύοντας μια πρωτοφανή υποκειμενική και υπαρξιακή συμμόρφωση.
    Αναμφισβήτητα, η επικυριαρχία του Κεφαλαίου γίνεται όλο και πιο πραγματική. Η εμπορευματική κοινωνία θα αναζητήσει στο εξής τους καλύτερους θιασώτες της ανάμεσα στα περιθωριοποιημένα στοιχεία της παραδοσιακής κοινωνίας: γυναίκες και νέους αρχικά, ομοφυλόφιλους και μετανάστες στη συνέχεια.
    Αυτούς που μέχρι χθες θεωρούνταν μειονότητα και γι’ αυτό το λόγο ό,τι πιο ξένο, ό,τι πιο αυθόρμητα εχθρικό για την εμπορευματική κοινωνία, αυτούς που δεν εντάχθηκαν στα κυρίαρχα πρότυπα ενσωμάτωσης θα τους εγκολπώσει τελικά με το πρόσχημα της χειραφέτησης. «Οι νέοι και οι μητέρες τους έγιναν μέσω του τρόπου ζωής που προβάλλει η διαφήμιση, φορείς των αξιών της καταναλωτικής ηθικής.» Οι νέοι, επειδή η εφηβεία είναι «η περίοδος που δεν σχετιζόμαστε καθόλου με την κοινωνία παρά μόνο ως καταναλωτές.» (Stewart Ewen, Consciences sous influence) Οι γυναίκες, επειδή εξακολουθούν να βασιλεύουν στη σφαίρα της αναπαραγωγής και η σφαίρα αυτή προσφέρεται για νέο αποικισμό. Η γυναικεία και η εφηβική υπόσταση γίνονται αφηρημένες έννοιες και επανακωδικοποιούνται σε Εφηβοπρέπεια [Jeunitude] και Θηλυπρέπεια [Féminitude] και οι φορείς τους αξιώνονται το βαθμό του ιδανικού ρυθμιστή της ενοποίησης υπηκόων-πολιτών. Η μορφή του Young-Girl είναι η τέλεια, αυτονόητη και απόλυτα επιθυμητή ένωση αυτών των δύο ιδιοτήτων.

IV
    Προς το παρόν οι άνθρωποι, αναμορφωμένοι μέσα από το Θέαμα και βιοπολιτικά εξουδετερωμένοι, πιστεύουν ότι κάποιον ξεγελούν, αποκαλώντας τους εαυτούς τους «πολίτες». Τα γυναικεία περιοδικά αποκατέστησαν μια αδικία εκατό ετών, προσφέροντας στους άνδρες αρσενικά ισοδύναμα. Όλα τα παλιά στοιχεία της πατριαρχικής εξουσίας, οι πολιτικοί, τα αφεντικά, οι μπάτσοι, όλα χωρίς εξαίρεση παθαίνουν Young-Girlization, ακόμη και ο Πάπας.
    Όλα δείχνουν οτι η νέα φυσιογνωμία του Κεφαλαίου που μόνο μια ιδέα της υπήρχε στην εποχή του μεσοπολέμου, έχει τώρα αγγίξει την τελειότητα. «Όταν γενικεύεται ο πλασματικός χαρακτήρας του Κεφαλαίου συντελείται και ο “ανθρωπομορφισμός” του. Τότε αποκαλύπτεται και το μυστήριο πέπλο, το φάσμα που εξαιτίας του η γενικευμένη φερεγγυότητα που διέπει όλες τις συναλλαγές (από τα τραπεζoγραμμάτια και τα συμβόλαια εργασίας ή γάμου έως τις “ανθρώπινες” και οικογενειακές σχέσεις, τις σπουδές, τα πτυχία, τις καριέρες και τις υποσχέσεις κάθε ιδεολογίας, όλες παρελκυστικού χαρακτήρα) προσβάλλει, κατ’εικόνα του ομοιόμορφου κενού της, την “καρδιά του σκότους” κάθε “προσωπικότητας” και κάθε “χαρακτήρα”. Και είναι τότε που πληθαίνουν οι άνθρωποι του Κεφαλαίου, όταν κάθε προγονική διαφορά φαίνεται ότι εξαφανίζεται μαζί με κάθε διάκριση ταξική ή εθνική.» (Giorgio Cesarano, Chronique d’un bal masqué)
    Η στιγμή της ένταξης όλων των μελών της κοινωνίας σ’αυτήν, ως Αυτοκρατορία πια, είναι επομένως και η στιγμή που ο καθένας καλείται να αναφερθεί στον εαυτό του ως αξία, μετά από μια σειρά ελεγχόμενων αφαιρέσεων σύμφωνα με την “γραμμή από τα κεντρικά”. Το Υoung-Girl είναι το ον που δεν γνωρίζει για τον εαυτό του τίποτα άλλο, παρά μόνο την αξία του, και όλες του οι δραστηριότητες στοχεύουν με μεγάλη ακρίβεια, στην αυτο-αξιολόγησή του. Κάθε στιγμή, δηλώνει τον εαυτό του ως αποκλειστικό αντικείμενο της αυτο-πραγμοποίησής του. Ο αδιαμφισβήτητος χαρακτήρας της εξουσίας του, η υπερφίαλη αυτοπεποίθηση αυτού του ισοπεδωμένου όντος που συνυφαίνεται αποκλειστικά με συμβάσεις, κώδικες και φευγαλέες αναπαραστάσεις, το κύρος του οποίου και το παραμικρό του νεύμα αποτυπώνεται, όλα αυτά καταγράφονται αυτόματα πάνω στην απολύτως διάφανη ύπαρξη του, στην “κοινωνία”.
    Ακριβώς λόγω της μηδαμινότητάς του, σε κάθε μία από τις κρίσεις του, το Υoung-Girl φέρει το επιτακτικό βάρος ολόκληρης της κοινωνικής οργάνωσης, και το ξέρει.

V
    Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η θεωρία του Υoung-Girl προκύπτει τώρα που η δημιουργία της αυτοκρατορικής τάξης ολοκληρώνεται και αρχίζει να γίνεται αντιληπτή. Όμως, ό,τι εμφανίζεται, οδεύει ταυτόχρονα και στο τέλος του. Το Υoung-Girl έχει αρχίσει να φθίνει.
    Καθώς το format του διαδίδεται όλο και περισσότερο, ο ανταγωνισμός σκληραίνει. Η ικανοποίηση που προκύπτει από τη συμμόρφωση με το πρότυπο, μειώνεται. Είναι αναγκαίο ένα ποιοτικό άλμα. Επείγει πλέον να εξοπλιστεί με εντελώς νέα χαρακτηριστικά, να γίνουν βήματα σε παρθένα εδάφη: Μια δόση χολυγουντιανής θλίψης, ένα επίχρισμα πολιτικής συνείδησης από τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, μια μοδάτη νεο-βουδιστική πνευματικότητα, μια δέσμευση σε οποιαδήποτε συλλογική επιχείρηση που καταπραΰνει συνειδήσεις… Έτσι καλλιεργείται μεθοδικά το bio-Young-Girl. Ο αγώνας επιβίωσης των Young-Girls στο εξής ταυτίζεται με την ανάγκη να ξεπεραστεί το βιομηχανικό Young-Girl. Αντίθετα με τις προκατόχους του, το bio-Young-Girl δεν έχει πια ανάγκη χειραφέτησης, αλλά εμμονή με τη συντήρηση και την ασφάλεια. Κι αυτό γιατί η Αυτοκρατορία είναι υπονομευμένη στα θεμέλιά της και πρέπει να διαφυλαχθεί από την εντροπία: έχοντας φτάσει στη πληρότητα της ηγεμονίας της, η μόνη δυνατή κίνηση είναι η κατάρρευση. Το Young-Girl θα γίνει λοιπόν υπεύθυνο, με “πνεύμα αλληλεγγύης”, οικολογική συνείδηση, μητρικό, λογικό, “φυσικό”, σεβαστό και μάλλον αυτοελεγχόμενο παρά ψευτοαπελευθερωμένο, εν συντομία: ένας βιοπολιτικός διάβολος. Από δω και πέρα δεν θα μιμείται πια την υπερβολή αλλά το μέτρο, σε όλα.
    Όπως είδαμε, τη στιγμή που η εκδήλωση του Young-Girl αποκτά τη δύναμη του κλισέ, την ίδια στιγμή θεωρείται ήδη ξεπερασμένο, τουλάχιστον στην χονδροειδώς σχεδιασμένη αρχική εκδοχή του. Σε αυτή την κρίσιμη και μεταβατική στιγμή μπαίνουμε στο παιχνίδι.
 
 
 
 
 

ολόκληρο το βιβλίο:
FR    Premiers materiaux pour une Theorie de la Jeune-Fille

EN    Raw Materials for a Theory of the Young-Girl

image mosaic: flâneutariat
 
 
 
 
 

Advertisements

Οι Αρρωστοι και οι γιατροι

%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%89-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b1
 
 
 
Η αρρώστια είναι μια κατάσταση.
Η υγεία μια άλλη,
πιο αντιπαθητική.
Εννοώ πιο χύμα, παρακατιανή.
Δεν υπάρχει άρρωστος χωρίς κάτι σπουδαίο.
Δεν υπάρχει υγιής που να μην τον πρόδωσε κάποια στιγμή
η επιθυμία του να μην είναι άρρωστος, όπως όλοι οι γιατροί μου.

Ήμουν άρρωστος όλη μου τη ζωή και δεν ζητώ παρά
να συνεχίσω να είμαι.
Γιατί από τις στερήσεις έμαθα πολύ καλύτερα για την πληθώρα
των δυνατοτήτων μου παρά με τις μικροαστικές δοξασίες
του στιλ:
ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ’ΧΟΥΜΕ ΚΙ ΟΛΑ Τ’ΑΛΛΑ…

Γιατί η ύπαρξή μου είναι ωραία αλλά φρικώδης.
Και είναι ωραία μόνο και μόνο επειδή είναι φρικώδης.
Φρικώδης, φριχτή, φτιαγμένη από φρίκες.
Το να καταπολεμάς μια αρρώστια είναι έγκλημα.
Σαν να σπας το κεφάλι ενός μόμολου,
αλλά όχι τσιγκούνικα όπως η ζωή.
Το άσχημο αντηχεί. Το ωραίο φθείρεται.

Όμως άρρωστος, όχι ντοπαρισμένος με όπιο, κοκαΐνη ή μορφίνη.
Και πρέπει να αγαπάς τις φρίκες
τους πυρετούς,
τη χλωμάδα και την αναξιοπιστία σου
πιο πολύ από κάθε ευφορία.

Λοιπόν ο πυρετός,
ο θερμός πυρετός στο κεφάλι μου μέσα,
– γιατί βρίσκομαι σε πυρετώδη κατάσταση εδώ και πενήντα χρόνια που ζω,-
θα μου δώσει
το όπιό μου
– αυτή την ύπαρξη –
αυτόν,
το θερμό κεφάλι που θα γίνω,
όπιο από την κορφή ως τα νύχια.
Γιατί,
η κοκαΐνη είναι ένα κόκαλο
η ηρωίνη, ένας υπερ-άνθρωπος από κόκαλα,

ca i tra la sara
ca fena
ca i tra la sara
ca fa

και το όπιο είναι αυτό το κελάρι,
το ταριχευμένο αίμα κελάρι,
αυτό το φτύσμα
από σπέρμα στο κελάρι
αυτό το χέσμα ενός γερασμένου μόμολου
αυτή η αποσάθρωση μιας παλιοτρυπίδας
αυτό το ξέχεσμα ενός μόμολου
μια σταλιά σκατό με τον κώλο στο χώμα,
που το λένε:
κακά,
πιπί,
πίπες επιστημονικές για τις αρρώστιες.

Και, όπιο από πατέρα σε γι,

γι λοιπόν που πάει από πατέρα σε γιο –

πρέπει να σου επιστραφεί η σκόνη,
όταν θα έχεις υποφέρει αρκετά χωρίς μέρος να ξαποστάσεις.

Έτσι λοιπόν νομίζω
ότι εγώ,
ο αιώνια άρρωστος,
πρέπει να θεραπεύσω όλους τους γιατρούς,
– γεννημένοι γιατροί λόγω ανεπαρκούς αρρώστιας, –
και όχι οι γιατροί, που αγνοούν τις φρίκες
της αρρώστιας μου, να μου επιβάλουν την ινσουλινοθεραπεία τους,
την υγεία
ενός κόσμου
ξέψυχων.
 
 
Antonin Artaud
 
 
 
 

Ο Αυτοκρατωρ Κετσαπ

tomatoketchup10aweb-538x419
 
 
 
Ο καπιταλισμός θα κατέρρεε αν, αντί της συσσώρευσης πλούτου είχε σκοπό την απόλαυση.
Marx, Das Kapital.

 
 
 
Αυτοκρατορικό διάταγμα του Συντάγματος Κέτσαπ

Η ευημερία του Έθνους και η ευτυχία των παιδιών είναι η χαρά και η δόξα μας.
Περιφρονούμε την αυτοκρατορική καταγωγή μας.
Προσδοκούμε διαιώνιση της εθνικής ευημερίας σε αρμονία με τα λατρεμένα παιδιά μας.

Άρθρο 1
Ο αυτοκράτορας είναι ιερός και απαραβίαστος.

Άρθρο 2
Ο αυτοκρατορικός θρόνος μπορεί να καταληφθεί μόνο από ένα παιδί, με την υποχρέωση να παραιτηθεί από το θρόνο όταν μπει στην εφηβεία.

Άρθρο 3
Τα παπούτσια του αυτοκράτορα είναι γυαλισμένα με τη γλώσσα του πατέρα του. Αν ο αυτοκράτορας βαριέται, η μητέρα του υποχρεούται να παίξει βιολί για να τον διασκεδάσει.

Άρθρο 4
Ο αυτοκράτορας τίθεται επικεφαλής των στρατευμάτων. Διατηρεί την εθνική τάξη και εξασφαλίζει την ευημερία των παιδιών.

Άρθρο 5
Το κέτσαπ, ως αγαπημένο φαγητό του αυτοκράτορα, ανακηρύσσεται σύμβολο του Έθνους.

Άρθρο 6
Στις επιθυμίες του αυτοκράτορα δεν είναι υποχρεωτικό να περιλαμβάνονται ενήλικες.

Άρθρο 7
Ο αυτοκράτορας κηρύσσει τους πολέμους και αποφασίζει για την κατάπαυση του πυρός και τις ειρηνευτικές συμφωνίες.

Άρθρο 8
Ο αυτοκράτορας φοράει καπέλο και το βγάζει όποτε θέλει.

Άρθρο 9
Όσοι προσβάλλουν την αυτοκρατορική αξιοπρέπεια θα οδηγούνται στην κρεμάλα επί εσχάτη προδοσία.
 
 
 
(Εδώ παίζει Mao)

Οι ενήλικες που δείχνουν ανυπακοή στα παιδιά, έχουν προκαταλήψεις εναντίον τους, συμπεριφέρονται βίαια ή υπερπροστατευτικά, θα διαγράφονται από τα αρχεία του κράτους.
Αυτό το έργο έχει ανατεθεί στις ταξιαρχίες της Μαύρης Σημαίας.
Οι ενήλικες που περιορίζουν την πρόσβαση των παιδιών σε λιχουδιές, ποτά και τσιγάρα, που εμποδίζουν τη σεξουαλική τους ευχαρίστηση ή παρουσιάζουν ως απαξιωμένο το όραμα της παιδικής ηλικίας, θα καταδικάζονται σε θάνατο ή σε ισόβια κάθειρξη.
Οι αρχηγοί των συνωμοτικών οργανώσεων ενηλίκων θα καταδικάζονται σε 10ετή φυλάκιση.
 
 
 
Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΗΛΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ήταν μία φορά ένας πατέρας και μια μητέρα.
Ο πατέρας ήταν δάσκαλος και η μητέρα βαμπίρ.
Δεν είχαν παιδιά και έκλεβαν των άλλων.
Τους διάβαζαν Χάνσελ και Γκρέτελ
και τους ξέσκιζαν τα μέλη ένα προς ένα.
Τα έβραζαν και τα έτρωγαν στιφάδο.
Γι’ αυτό, δεν πρέπει να πηγαίνουμε στο σχολείο.
Ο κακός λύκος παραμονεύει, γλείφει τα σάλια του
και καταβροχθίζει τα παιδιά που σηκώνει στον πίνακα.
 
 
ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ X
 
Άρθρο 77
Οι ποινές θα εκτελούνται στο στρατόπεδο εργασίας X.

Πατέρες ενός ή περισσότερων παιδιών: πρόστιμο 500.000 γιεν.
Εκπαιδευτικοί: εξορία ή 20ετής φυλάκιση.
Συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας: ισόβια.
Κατασκευαστές παιχνιδιών: φυλάκιση από 1 έως 10 έτη.
Δικαστές ανηλίκων: φυλάκιση από 10 έως 30 έτη.
Πράκτορες μειονοτήτων: θάνατος.

Άρθρο 99
Όλα τα παιδιά είναι ελεύθερα ενώπιον του Θεού.
Ελεύθερα να συνωμοτούν και να προδίδουν.
Ελεύθερα να σοδομίζουν τον Αρχηγό του Στρατού.
Ελεύθερα να χρησιμοποιούν τη Βίβλο για χαρτί τουαλέτας.
Ελεύθερα να σκοτώνουν με κρεμάλες, μαριονέτες ή κινούμενα σχέδια.
Οι τουαλέτες γίνονται εκκλησίες, οι γάτες σύντροφοι στη σφαγή.
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;

Ελπίζω να είσαι ασφαλής κάτω από την Μαύρη Σημαία. Να προσέχεις τη Minou τώρα που ενηλικιώθηκε. Με πιάνει ταραχή στη σκέψη ότι θα σας ανακαλύψουν.
Όσο για μένα, είμαι μια χαρά, οπότε μην ανησυχείς. Μέσα στο φάκελο θα βρεις μια φωτογραφία μου.
Από τον περασμένο μήνα, με απέσπασαν στο κρεματόριο του στρατοπέδου. Η δουλειά που μου ανέθεσαν είναι να καίω ζωντανούς τους ενήλικες που καταδικάστηκαν για ψέματα σε παιδιά. Η μυρωδιά με αηδίαζε στην αρχή, αλλά τελικά συνήθισα. Καίω επτά ή οκτώ άτομα την ημέρα. Τα κόκαλα γίνονται στάχτη. Η γυναίκα πίσω μου είναι ηθοποιός, έχει κάνει εκπαιδευτικές ταινίες που ενθαρρύνουν τον σεβασμό στους γονείς. Έβγαλε ένα έντονο άρωμα στην καύση, μάλλον δυσάρεστο.
Θα σου γράψω και πάλι σύντομα.

Υ.Γ.
μην ξεχνάς το γάλα στη Minou.

Στο επανιδείν.
 
 
 
ΑΝΑΤΟΜΙΑ
Συνέδριο του Πανεπιστημίου των παιδιών.

Η μοίρα της κουλτούρας των ενηλίκων, όπως και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είναι η πτώση λόγω του ότι περιορίζεται μέσα στο χώρο και στο χρόνο.
Η εφήμερη φύση της κληρονομιάς των ενηλίκων είναι μαθηματικός νόμος.
Εξετάζουμε την αποδοχή κατ ‘αναλογία.
 
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;

Σήμερα, ο μπαμπάς δραπέτευσε από το στρατόπεδο. Είπε ότι ήθελε ένα τσιγάρο.
 
 
 
ΧΑΣΜΟΥΡΙΕΜΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Ο αυτοκράτορας χασμουριέται μπροστά στον κόσμο.
Για να περάσει η ώρα, αναθεωρεί τον ορισμό της “γάτας”
απορρίπτοντας τον παμπάλαιο ορισμό: «τετράποδο θηλαστικό”.

Γάτα: είδος αφιερωμένο στη λατρεία της υπερβολικής τριχοφυίας.
Γάτα: ζώο που δεν μπορεί να μιλήσει στα παιδιά όταν δεν φοράει μπότες.
Γάτα: σαρκοφάγο που δεν τρώγεται.
Γάτα: συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας που δεν γράφει τίποτα.
Γάτα: ωτακουστής κατάσκοπος της συμφωνίας του Μπερλιόζ.
Γάτα: ηδονιστής χωρίς καμιά διάθεση κτητικότητας.
Γάτα: το μόνο κατοικίδιο και ταυτόχρονα πολιτικό ζώο.
Απόγονος του Μακιαβέλι.
 
Βοήθεια!
 
 
 
ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ X
Άρθρο 97

Όσοι ενήλικες αποπειρώνται να αποδράσουν, προμελετημένα ή μη, θα καταδικάζονται σε 10 χρόνια υποχρεωτικής εργασίας.
Οι φυγάδες που συλλαμβάνονται καθώς και οι συνεργοί τους, θα σημαδεύονται με σταυρό και θα τίθενται σε στρατιωτικό νόμο.
Όλοι ανεξαιρέτως οι ενήλικες που σχεδιάζουν μια απόδραση θα καταδικάζονται σε 10ετή φυλάκιση.
Όσοι διευκολύνουν μια απόδραση με οποιονδήποτε τρόπο, θα αντιμετωπίζουν την ίδια ποινή.

ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΣ ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ
 
 
 
ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ X
Αναθεώρηση άρθρων για τη διάθεση των νεκρών σωμάτων.

Όσοι καταστρέψουν, εγκαταλείψουν ή κλέψουν τη σορό ενός παιδιού, ή απλά ένα μέλος της σορού του, θα καταδικάζονται σε 3ετή φυλάκιση.

Επιτρέπεται η κατά βούληση διάθεση των πτωμάτων ενηλίκων, καθώς και των αντικειμένων που ανήκουν στους αποθανόντες. Τα πτώματα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μαριονέτες, κούκλες ή πειραματόζωα για τεμαχισμό. Τα μαλλιά, τα δόντια και το δέρμα των λειψάνων μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως διακοσμητικά. Θα εκπίπτουν από τον φόρο.

ΠΡΕΣΒΕΙΑ Χ, ΖΩΝΗ ΣΑΡΚΑΣ
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;
 
Ό, τι κι αν συμβεί, μη βγεις έξω. Τα μέτρα γίνονται όλο και πιο σκληρά.
Πριν λίγες μέρες, η στρατιωτική περίπολος έσφαξε επιτόπου κάποιους ενήλικες που είχαν κρυφτεί σε μια αποθήκη στη Σιναγκάβα. Ακόμη, θα πρέπει να σταματήσουν να αναμεταδίδουν νανουρίσματα από το αντιστασιακό ραδιόφωνο. Δεν θα ξαναβρούμε την αθωότητά μας ακούγοντας τα τραγούδια της παιδικής μας ηλικίας. Είναι εντελώς ανώφελο να απολογούμαστε για την χαμένη αθωότητα και τη μητρική αγάπη. Επομένως, σε παρακαλώ, μείνε κρυμμένη με κάθε κόστος. Επίσης: ένας νέος νόμος εξουσιοδοτεί να εκτελούνται όλες οι γάτες που δεν φορούν μπότες. Μην αφήνεις σε παρακαλώ τη Minou να βγαίνει. Φημολογείται ότι ο αυτοκράτορας τρελαίνεται για γατίσια παϊδάκια.
 
 
 
emperor-4
 
Άρθρο 11

Όλοι οι πολίτες οφείλουν να αγαπούν την πατρίδα με πίστη και αφοσίωση. Μέσα από την θυσία της παρθενίας τους στον αυτοκράτορα, δοξάζουν το έθνος. Μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, οφείλουν υπακοή στα παιδιά δια παντός.

Αφού άκουσε αυτό το τραγούδι, το κορίτσι έγινε μάγισσα.
Αφού άκουσε αυτό το τραγούδι, η γάτα έγινε καπνός.
Αφού άκουσαν αυτό το τραγούδι, οι στρατιώτες ξέχασαν τον πόλεμο.
Αφού άκουσαν αυτό το τραγούδι, ερωτεύτηκαν όλοι.
Εδώ είναι αυτό το τραγούδι.

Η ιστορία είναι το άθροισμα όσων δεν είναι Μαθηματικά. Έτσι προκύπτει και η μαθηματική βεβαιότητα του φυσικού νόμου και η εκπληκτική θεωρία του Γαλιλαίου σύμφωνα με την οποία η φύση είναι γραμμένη σε μαθηματική γλώσσα. Χάρη στις σύγχρονες φυσικές επιστήμες όπως μας παραδόθηκαν από τον Καντ, μπορούμε από δω και στο εξής να εφαρμόζουμε μαθηματικές μεθόδους για να εξηγήσουμε τον κόσμο.

-Ξέρετε να λέτε “CHATTE”;

-CHATTE

Η Αστυνομία του Κράτους, που στο εξής έχει την έδρα της εκτός ζώνης Κέτσαπ, κάλεσε σήμερα τους πολίτες να συνεργαστούν σε πέντε σημεία.

1: Απαγορεύεται στα παιδιά η πρόσβαση σε ραδιόφωνο, tv και εφημερίδες.

2: Απαγορεύεται στα παιδιά η χρήση αιχμηρών αντικειμένων, ακόμα και ως παιχνίδι.

3: Επιβάλλεται η αποκατάσταση των σχέσεών μας με τα παιδιά, ξεκινήστε με τα αγαπημένα τους φαγητά.

4: Απαγορεύεται οποιαδήποτε συγκέντρωση παιδιών. Όλα τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά μέχρι νεωτέρας.

5: Σεβαστείτε τα παιδιά σας όσο το δυνατόν περισσότερο. Μην τους απαντάτε.

Το Σύνταγμα αναθεωρήθηκε, ακυρώνοντας τους νόμους που προστάτευαν τα παιδιά. Έχουν ήδη κινητοποιηθεί οι δυνάμεις αυτοάμυνας.
 
 
 
Ενώ η γάτα κοιμάται, το παιδί καπνίζει το πρώτο του τσιγάρο.
Ενώ η γάτα κοιμάται, η πλάτη του παιδιού υποφέρει.
Ενώ η γάτα κοιμάται, το παιδί γίνεται αιχμάλωτος των βιβλίων.
Ενώ η γάτα κοιμάται, ο Ισπανικός Εμφύλιος όπως και το λουλούδι μαραίνονται.
Ενώ η γάτα κοιμάται, ανάψτε τον δυναμίτη.
Ενώ η γάτα κοιμάται, αλλάξτε τον κόσμο!

Αλλάξτε τον κόσμο.

Ο στρατιώτης έχει ως πρώτιστο καθήκον την κατάκτηση.
Ο στρατιώτης του αυτοκρατορικού στρατού δεν πρέπει να φοβάται κανένα.
Ο στρατιώτης πρέπει να ικανοποιεί τις απολαύσεις του.
Ο στρατιώτης πρέπει να δίνει τη ζωή του για τις μάχες της Αυτοκρατορίας με τον κόσμο

Ο αυτοκράτορας παίζει μπίλιες με τον κόσμο.

Ο αυτοκράτορας κάνει μπίλιες τον κόσμο.
 
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;

Αυτή θα είναι η τελευταία μου επιστολή. Αύριο οι ταξιαρχίες της Μαύρης Σημαίας θα σε συλλάβουν. Συγχώρεσέ με, σε κατέδωσα για τα λεφτά. Όμως, δεν θα μπορούσες να κρύβεσαι για πάντα, οπότε εδώ που φτάσαμε … θα πληρώσω να σου φτιάξουν μια ωραία ταφόπετρα και θα φέρω και  λουλούδια. Θα βάλω και τη φωτογραφία σου. Και βέβαια, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να σε κλείσουν σε ψυχιατρείο. Σήμερα στην επιθεώρηση του λόχου μου είπαν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν μεγάλη τύχη για σένα.
Μαμά … Μην προσπαθήσεις να αντισταθείς, είναι ανώφελο. Και μη με κατηγορήσεις.
Αντίο. Θα με θυμάται άραγε κανείς; Δεν έχω φίλους … απέτυχα στην πολιτική … Όλη αυτή η παρακμή με αηδιάζει. Ήθελα να ουρλιάξω στο διάβολο, αλλά μόνο εμετός μου βγήκε.
Τα φτερά του πουλιού μπορούν να αντέξουν το βάρος του επειδή πετά με μια ορισμένη ταχύτητα. Η αντίσταση του αέρα του επιτρέπει να ανυψωθεί, εξισορροπώντας τη θλίψη του. Κοιτάζω λοιπόν κι εγώ τους σκοτεινούς τοίχους του δωματίου μου και σχεδιάζω ένα ορνιθόπτερο, μια μηχανή που πετάει χτυπώντας τα φτερά της σαν πουλί. Με αυτό, θα μπορώ να πετάξω. Τα φτερά, σου επιτρέπουν να πετάς αδειάζοντας την καρδιά σου. Αντλούν δύναμη από την άβυσσο για να σε υψώσουν στον αέρα, ψηλότερα, ψηλότερα, ψηλότερα κι από όσο μπορεί να δει ο άνθρωπος. Ένα πουλί! Πουλί! Ο Charlie το πουλί! Ίσως καταφέρω να ονειρευτώ τόσο δυνατά που θα πετάξω σαν πουλί! Πουλί! Charlie! Και … εκείνη την ημέρα … θα γυρίσω στον τάφο σου και θα φωνάξω, εγώ είμαι! Εγώ είμαι!
 
 
 
ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΜΟΥΣΤΑΚΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ

Όλοι όσοι έχουν μουστάκια μπορούν να είναι αυτοκράτορες.
Οι γάτες είναι οι αυτοκράτειρες του σκότους.
Τα παιδιά είναι οι αυτοκράτορες του μέλλοντος.

Έτσι, η ιστορία του κόσμου δεν είναι παρά μια δυνατότητα που πραγματοποιείται χάρη στις συνθήκες που την ευνοούν.
 
 
 

ΘΕΛΜΙΞΟΠΡΟΣΘΕΣ ΕΠΙΓΕΛΟΙΕΣ

 

Χαλαζίδας Γεζάλης

Ο Ποιητής Χαλαζίδας Γεζάλης, βαθιά ταραγμένος και απογοητευμένος μεσ’την θαμπή πράξη του Ποιήματος, κατάπτωτος των αντινομιών Του. Παραλασία και γκρικολάνα τα βάρη που τον σέρνουν, τον βαθαίνουν.

(απο το οπισθόφυλλο της συλλογής «Θελμιξόπροσθες Επιγελοίες»)