Οι Αρρωστοι και οι γιατροι

%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%89-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b1
 
 
 
Η αρρώστια είναι μια κατάσταση.
Η υγεία μια άλλη,
πιο αντιπαθητική.
Εννοώ πιο χύμα, παρακατιανή.
Δεν υπάρχει άρρωστος χωρίς κάτι σπουδαίο.
Δεν υπάρχει υγιής που να μην τον πρόδωσε κάποια στιγμή
η επιθυμία του να μην είναι άρρωστος, όπως όλοι οι γιατροί μου.

Ήμουν άρρωστος όλη μου τη ζωή και δεν ζητώ παρά
να συνεχίσω να είμαι.
Γιατί από τις στερήσεις έμαθα πολύ καλύτερα για την πληθώρα
των δυνατοτήτων μου παρά με τις μικροαστικές δοξασίες
του στιλ:
ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ’ΧΟΥΜΕ ΚΙ ΟΛΑ Τ’ΑΛΛΑ…

Γιατί η ύπαρξή μου είναι ωραία αλλά φρικώδης.
Και είναι ωραία μόνο και μόνο επειδή είναι φρικώδης.
Φρικώδης, φριχτή, φτιαγμένη από φρίκες.
Το να καταπολεμάς μια αρρώστια είναι έγκλημα.
Σαν να σπας το κεφάλι ενός μόμολου,
αλλά όχι τσιγκούνικα όπως η ζωή.
Το άσχημο αντηχεί. Το ωραίο φθείρεται.

Όμως άρρωστος, όχι ντοπαρισμένος με όπιο, κοκαΐνη ή μορφίνη.
Και πρέπει να αγαπάς τις φρίκες
τους πυρετούς,
τη χλωμάδα και την αναξιοπιστία σου
πιο πολύ από κάθε ευφορία.

Λοιπόν ο πυρετός,
ο θερμός πυρετός στο κεφάλι μου μέσα,
– γιατί βρίσκομαι σε πυρετώδη κατάσταση εδώ και πενήντα χρόνια που ζω,-
θα μου δώσει
το όπιό μου
– αυτή την ύπαρξη –
αυτόν,
το θερμό κεφάλι που θα γίνω,
όπιο από την κορφή ως τα νύχια.
Γιατί,
η κοκαΐνη είναι ένα κόκαλο
η ηρωίνη, ένας υπερ-άνθρωπος από κόκαλα,

ca i tra la sara
ca fena
ca i tra la sara
ca fa

και το όπιο είναι αυτό το κελάρι,
το ταριχευμένο αίμα κελάρι,
αυτό το φτύσμα
από σπέρμα στο κελάρι
αυτό το χέσμα ενός γερασμένου μόμολου
αυτή η αποσάθρωση μιας παλιοτρυπίδας
αυτό το ξέχεσμα ενός μόμολου
μια σταλιά σκατό με τον κώλο στο χώμα,
που το λένε:
κακά,
πιπί,
πίπες επιστημονικές για τις αρρώστιες.

Και, όπιο από πατέρα σε γι,

γι λοιπόν που πάει από πατέρα σε γιο –

πρέπει να σου επιστραφεί η σκόνη,
όταν θα έχεις υποφέρει αρκετά χωρίς μέρος να ξαποστάσεις.

Έτσι λοιπόν νομίζω
ότι εγώ,
ο αιώνια άρρωστος,
πρέπει να θεραπεύσω όλους τους γιατρούς,
– γεννημένοι γιατροί λόγω ανεπαρκούς αρρώστιας, –
και όχι οι γιατροί, που αγνοούν τις φρίκες
της αρρώστιας μου, να μου επιβάλουν την ινσουλινοθεραπεία τους,
την υγεία
ενός κόσμου
ξέψυχων.
 
 
Antonin Artaud
 
 
 
 

Ο Αυτοκρατωρ Κετσαπ

tomatoketchup10aweb-538x419
 
 
 
Ο καπιταλισμός θα κατέρρεε αν, αντί της συσσώρευσης πλούτου είχε σκοπό την απόλαυση.
Marx, Das Kapital.

 
 
 
Αυτοκρατορικό διάταγμα του Συντάγματος Κέτσαπ

Η ευημερία του Έθνους και η ευτυχία των παιδιών είναι η χαρά και η δόξα μας.
Περιφρονούμε την αυτοκρατορική καταγωγή μας.
Προσδοκούμε διαιώνιση της εθνικής ευημερίας σε αρμονία με τα λατρεμένα παιδιά μας.

Άρθρο 1
Ο αυτοκράτορας είναι ιερός και απαραβίαστος.

Άρθρο 2
Ο αυτοκρατορικός θρόνος μπορεί να καταληφθεί μόνο από ένα παιδί, με την υποχρέωση να παραιτηθεί από το θρόνο όταν μπει στην εφηβεία.

Άρθρο 3
Τα παπούτσια του αυτοκράτορα είναι γυαλισμένα με τη γλώσσα του πατέρα του. Αν ο αυτοκράτορας βαριέται, η μητέρα του υποχρεούται να παίξει βιολί για να τον διασκεδάσει.

Άρθρο 4
Ο αυτοκράτορας τίθεται επικεφαλής των στρατευμάτων. Διατηρεί την εθνική τάξη και εξασφαλίζει την ευημερία των παιδιών.

Άρθρο 5
Το κέτσαπ, ως αγαπημένο φαγητό του αυτοκράτορα, ανακηρύσσεται σύμβολο του Έθνους.

Άρθρο 6
Στις επιθυμίες του αυτοκράτορα δεν είναι υποχρεωτικό να περιλαμβάνονται ενήλικες.

Άρθρο 7
Ο αυτοκράτορας κηρύσσει τους πολέμους και αποφασίζει για την κατάπαυση του πυρός και τις ειρηνευτικές συμφωνίες.

Άρθρο 8
Ο αυτοκράτορας φοράει καπέλο και το βγάζει όποτε θέλει.

Άρθρο 9
Όσοι προσβάλλουν την αυτοκρατορική αξιοπρέπεια θα οδηγούνται στην κρεμάλα επί εσχάτη προδοσία.
 
 
 
(Εδώ παίζει Mao)

Οι ενήλικες που δείχνουν ανυπακοή στα παιδιά, έχουν προκαταλήψεις εναντίον τους, συμπεριφέρονται βίαια ή υπερπροστατευτικά, θα διαγράφονται από τα αρχεία του κράτους.
Αυτό το έργο έχει ανατεθεί στις ταξιαρχίες της Μαύρης Σημαίας.
Οι ενήλικες που περιορίζουν την πρόσβαση των παιδιών σε λιχουδιές, ποτά και τσιγάρα, που εμποδίζουν τη σεξουαλική τους ευχαρίστηση ή παρουσιάζουν ως απαξιωμένο το όραμα της παιδικής ηλικίας, θα καταδικάζονται σε θάνατο ή σε ισόβια κάθειρξη.
Οι αρχηγοί των συνωμοτικών οργανώσεων ενηλίκων θα καταδικάζονται σε 10ετή φυλάκιση.
 
 
 
Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΗΛΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ήταν μία φορά ένας πατέρας και μια μητέρα.
Ο πατέρας ήταν δάσκαλος και η μητέρα βαμπίρ.
Δεν είχαν παιδιά και έκλεβαν των άλλων.
Τους διάβαζαν Χάνσελ και Γκρέτελ
και τους ξέσκιζαν τα μέλη ένα προς ένα.
Τα έβραζαν και τα έτρωγαν στιφάδο.
Γι’ αυτό, δεν πρέπει να πηγαίνουμε στο σχολείο.
Ο κακός λύκος παραμονεύει, γλείφει τα σάλια του
και καταβροχθίζει τα παιδιά που σηκώνει στον πίνακα.
 
 
ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ X
 
Άρθρο 77
Οι ποινές θα εκτελούνται στο στρατόπεδο εργασίας X.

Πατέρες ενός ή περισσότερων παιδιών: πρόστιμο 500.000 γιεν.
Εκπαιδευτικοί: εξορία ή 20ετής φυλάκιση.
Συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας: ισόβια.
Κατασκευαστές παιχνιδιών: φυλάκιση από 1 έως 10 έτη.
Δικαστές ανηλίκων: φυλάκιση από 10 έως 30 έτη.
Πράκτορες μειονοτήτων: θάνατος.

Άρθρο 99
Όλα τα παιδιά είναι ελεύθερα ενώπιον του Θεού.
Ελεύθερα να συνωμοτούν και να προδίδουν.
Ελεύθερα να σοδομίζουν τον Αρχηγό του Στρατού.
Ελεύθερα να χρησιμοποιούν τη Βίβλο για χαρτί τουαλέτας.
Ελεύθερα να σκοτώνουν με κρεμάλες, μαριονέτες ή κινούμενα σχέδια.
Οι τουαλέτες γίνονται εκκλησίες, οι γάτες σύντροφοι στη σφαγή.
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;

Ελπίζω να είσαι ασφαλής κάτω από την Μαύρη Σημαία. Να προσέχεις τη Minou τώρα που ενηλικιώθηκε. Με πιάνει ταραχή στη σκέψη ότι θα σας ανακαλύψουν.
Όσο για μένα, είμαι μια χαρά, οπότε μην ανησυχείς. Μέσα στο φάκελο θα βρεις μια φωτογραφία μου.
Από τον περασμένο μήνα, με απέσπασαν στο κρεματόριο του στρατοπέδου. Η δουλειά που μου ανέθεσαν είναι να καίω ζωντανούς τους ενήλικες που καταδικάστηκαν για ψέματα σε παιδιά. Η μυρωδιά με αηδίαζε στην αρχή, αλλά τελικά συνήθισα. Καίω επτά ή οκτώ άτομα την ημέρα. Τα κόκαλα γίνονται στάχτη. Η γυναίκα πίσω μου είναι ηθοποιός, έχει κάνει εκπαιδευτικές ταινίες που ενθαρρύνουν τον σεβασμό στους γονείς. Έβγαλε ένα έντονο άρωμα στην καύση, μάλλον δυσάρεστο.
Θα σου γράψω και πάλι σύντομα.

Υ.Γ.
μην ξεχνάς το γάλα στη Minou.

Στο επανιδείν.
 
 
 
ΑΝΑΤΟΜΙΑ
Συνέδριο του Πανεπιστημίου των παιδιών.

Η μοίρα της κουλτούρας των ενηλίκων, όπως και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είναι η πτώση λόγω του ότι περιορίζεται μέσα στο χώρο και στο χρόνο.
Η εφήμερη φύση της κληρονομιάς των ενηλίκων είναι μαθηματικός νόμος.
Εξετάζουμε την αποδοχή κατ ‘αναλογία.
 
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;

Σήμερα, ο μπαμπάς δραπέτευσε από το στρατόπεδο. Είπε ότι ήθελε ένα τσιγάρο.
 
 
 
ΧΑΣΜΟΥΡΙΕΜΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Ο αυτοκράτορας χασμουριέται μπροστά στον κόσμο.
Για να περάσει η ώρα, αναθεωρεί τον ορισμό της “γάτας”
απορρίπτοντας τον παμπάλαιο ορισμό: «τετράποδο θηλαστικό”.

Γάτα: είδος αφιερωμένο στη λατρεία της υπερβολικής τριχοφυίας.
Γάτα: ζώο που δεν μπορεί να μιλήσει στα παιδιά όταν δεν φοράει μπότες.
Γάτα: σαρκοφάγο που δεν τρώγεται.
Γάτα: συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας που δεν γράφει τίποτα.
Γάτα: ωτακουστής κατάσκοπος της συμφωνίας του Μπερλιόζ.
Γάτα: ηδονιστής χωρίς καμιά διάθεση κτητικότητας.
Γάτα: το μόνο κατοικίδιο και ταυτόχρονα πολιτικό ζώο.
Απόγονος του Μακιαβέλι.
 
Βοήθεια!
 
 
 
ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ X
Άρθρο 97

Όσοι ενήλικες αποπειρώνται να αποδράσουν, προμελετημένα ή μη, θα καταδικάζονται σε 10 χρόνια υποχρεωτικής εργασίας.
Οι φυγάδες που συλλαμβάνονται καθώς και οι συνεργοί τους, θα σημαδεύονται με σταυρό και θα τίθενται σε στρατιωτικό νόμο.
Όλοι ανεξαιρέτως οι ενήλικες που σχεδιάζουν μια απόδραση θα καταδικάζονται σε 10ετή φυλάκιση.
Όσοι διευκολύνουν μια απόδραση με οποιονδήποτε τρόπο, θα αντιμετωπίζουν την ίδια ποινή.

ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΣ ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ
 
 
 
ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ X
Αναθεώρηση άρθρων για τη διάθεση των νεκρών σωμάτων.

Όσοι καταστρέψουν, εγκαταλείψουν ή κλέψουν τη σορό ενός παιδιού, ή απλά ένα μέλος της σορού του, θα καταδικάζονται σε 3ετή φυλάκιση.

Επιτρέπεται η κατά βούληση διάθεση των πτωμάτων ενηλίκων, καθώς και των αντικειμένων που ανήκουν στους αποθανόντες. Τα πτώματα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μαριονέτες, κούκλες ή πειραματόζωα για τεμαχισμό. Τα μαλλιά, τα δόντια και το δέρμα των λειψάνων μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως διακοσμητικά. Θα εκπίπτουν από τον φόρο.

ΠΡΕΣΒΕΙΑ Χ, ΖΩΝΗ ΣΑΡΚΑΣ
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;
 
Ό, τι κι αν συμβεί, μη βγεις έξω. Τα μέτρα γίνονται όλο και πιο σκληρά.
Πριν λίγες μέρες, η στρατιωτική περίπολος έσφαξε επιτόπου κάποιους ενήλικες που είχαν κρυφτεί σε μια αποθήκη στη Σιναγκάβα. Ακόμη, θα πρέπει να σταματήσουν να αναμεταδίδουν νανουρίσματα από το αντιστασιακό ραδιόφωνο. Δεν θα ξαναβρούμε την αθωότητά μας ακούγοντας τα τραγούδια της παιδικής μας ηλικίας. Είναι εντελώς ανώφελο να απολογούμαστε για την χαμένη αθωότητα και τη μητρική αγάπη. Επομένως, σε παρακαλώ, μείνε κρυμμένη με κάθε κόστος. Επίσης: ένας νέος νόμος εξουσιοδοτεί να εκτελούνται όλες οι γάτες που δεν φορούν μπότες. Μην αφήνεις σε παρακαλώ τη Minou να βγαίνει. Φημολογείται ότι ο αυτοκράτορας τρελαίνεται για γατίσια παϊδάκια.
 
 
 
emperor-4
 
Άρθρο 11

Όλοι οι πολίτες οφείλουν να αγαπούν την πατρίδα με πίστη και αφοσίωση. Μέσα από την θυσία της παρθενίας τους στον αυτοκράτορα, δοξάζουν το έθνος. Μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, οφείλουν υπακοή στα παιδιά δια παντός.

Αφού άκουσε αυτό το τραγούδι, το κορίτσι έγινε μάγισσα.
Αφού άκουσε αυτό το τραγούδι, η γάτα έγινε καπνός.
Αφού άκουσαν αυτό το τραγούδι, οι στρατιώτες ξέχασαν τον πόλεμο.
Αφού άκουσαν αυτό το τραγούδι, ερωτεύτηκαν όλοι.
Εδώ είναι αυτό το τραγούδι.

Η ιστορία είναι το άθροισμα όσων δεν είναι Μαθηματικά. Έτσι προκύπτει και η μαθηματική βεβαιότητα του φυσικού νόμου και η εκπληκτική θεωρία του Γαλιλαίου σύμφωνα με την οποία η φύση είναι γραμμένη σε μαθηματική γλώσσα. Χάρη στις σύγχρονες φυσικές επιστήμες όπως μας παραδόθηκαν από τον Καντ, μπορούμε από δω και στο εξής να εφαρμόζουμε μαθηματικές μεθόδους για να εξηγήσουμε τον κόσμο.

-Ξέρετε να λέτε “CHATTE”;

-CHATTE

Η Αστυνομία του Κράτους, που στο εξής έχει την έδρα της εκτός ζώνης Κέτσαπ, κάλεσε σήμερα τους πολίτες να συνεργαστούν σε πέντε σημεία.

1: Απαγορεύεται στα παιδιά η πρόσβαση σε ραδιόφωνο, tv και εφημερίδες.

2: Απαγορεύεται στα παιδιά η χρήση αιχμηρών αντικειμένων, ακόμα και ως παιχνίδι.

3: Επιβάλλεται η αποκατάσταση των σχέσεών μας με τα παιδιά, ξεκινήστε με τα αγαπημένα τους φαγητά.

4: Απαγορεύεται οποιαδήποτε συγκέντρωση παιδιών. Όλα τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά μέχρι νεωτέρας.

5: Σεβαστείτε τα παιδιά σας όσο το δυνατόν περισσότερο. Μην τους απαντάτε.

Το Σύνταγμα αναθεωρήθηκε, ακυρώνοντας τους νόμους που προστάτευαν τα παιδιά. Έχουν ήδη κινητοποιηθεί οι δυνάμεις αυτοάμυνας.
 
 
 
Ενώ η γάτα κοιμάται, το παιδί καπνίζει το πρώτο του τσιγάρο.
Ενώ η γάτα κοιμάται, η πλάτη του παιδιού υποφέρει.
Ενώ η γάτα κοιμάται, το παιδί γίνεται αιχμάλωτος των βιβλίων.
Ενώ η γάτα κοιμάται, ο Ισπανικός Εμφύλιος όπως και το λουλούδι μαραίνονται.
Ενώ η γάτα κοιμάται, ανάψτε τον δυναμίτη.
Ενώ η γάτα κοιμάται, αλλάξτε τον κόσμο!

Αλλάξτε τον κόσμο.

Ο στρατιώτης έχει ως πρώτιστο καθήκον την κατάκτηση.
Ο στρατιώτης του αυτοκρατορικού στρατού δεν πρέπει να φοβάται κανένα.
Ο στρατιώτης πρέπει να ικανοποιεί τις απολαύσεις του.
Ο στρατιώτης πρέπει να δίνει τη ζωή του για τις μάχες της Αυτοκρατορίας με τον κόσμο

Ο αυτοκράτορας παίζει μπίλιες με τον κόσμο.

Ο αυτοκράτορας κάνει μπίλιες τον κόσμο.
 
 
 
 
Αγαπητή μαμά, πώς είσαι;

Αυτή θα είναι η τελευταία μου επιστολή. Αύριο οι ταξιαρχίες της Μαύρης Σημαίας θα σε συλλάβουν. Συγχώρεσέ με, σε κατέδωσα για τα λεφτά. Όμως, δεν θα μπορούσες να κρύβεσαι για πάντα, οπότε εδώ που φτάσαμε … θα πληρώσω να σου φτιάξουν μια ωραία ταφόπετρα και θα φέρω και  λουλούδια. Θα βάλω και τη φωτογραφία σου. Και βέβαια, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να σε κλείσουν σε ψυχιατρείο. Σήμερα στην επιθεώρηση του λόχου μου είπαν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν μεγάλη τύχη για σένα.
Μαμά … Μην προσπαθήσεις να αντισταθείς, είναι ανώφελο. Και μη με κατηγορήσεις.
Αντίο. Θα με θυμάται άραγε κανείς; Δεν έχω φίλους … απέτυχα στην πολιτική … Όλη αυτή η παρακμή με αηδιάζει. Ήθελα να ουρλιάξω στο διάβολο, αλλά μόνο εμετός μου βγήκε.
Τα φτερά του πουλιού μπορούν να αντέξουν το βάρος του επειδή πετά με μια ορισμένη ταχύτητα. Η αντίσταση του αέρα του επιτρέπει να ανυψωθεί, εξισορροπώντας τη θλίψη του. Κοιτάζω λοιπόν κι εγώ τους σκοτεινούς τοίχους του δωματίου μου και σχεδιάζω ένα ορνιθόπτερο, μια μηχανή που πετάει χτυπώντας τα φτερά της σαν πουλί. Με αυτό, θα μπορώ να πετάξω. Τα φτερά, σου επιτρέπουν να πετάς αδειάζοντας την καρδιά σου. Αντλούν δύναμη από την άβυσσο για να σε υψώσουν στον αέρα, ψηλότερα, ψηλότερα, ψηλότερα κι από όσο μπορεί να δει ο άνθρωπος. Ένα πουλί! Πουλί! Ο Charlie το πουλί! Ίσως καταφέρω να ονειρευτώ τόσο δυνατά που θα πετάξω σαν πουλί! Πουλί! Charlie! Και … εκείνη την ημέρα … θα γυρίσω στον τάφο σου και θα φωνάξω, εγώ είμαι! Εγώ είμαι!
 
 
 
ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΜΟΥΣΤΑΚΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ

Όλοι όσοι έχουν μουστάκια μπορούν να είναι αυτοκράτορες.
Οι γάτες είναι οι αυτοκράτειρες του σκότους.
Τα παιδιά είναι οι αυτοκράτορες του μέλλοντος.

Έτσι, η ιστορία του κόσμου δεν είναι παρά μια δυνατότητα που πραγματοποιείται χάρη στις συνθήκες που την ευνοούν.
 
 
 

ΘΕΛΜΙΞΟΠΡΟΣΘΕΣ ΕΠΙΓΕΛΟΙΕΣ

 

Χαλαζίδας Γεζάλης

Ο Ποιητής Χαλαζίδας Γεζάλης, βαθιά ταραγμένος και απογοητευμένος μεσ’την θαμπή πράξη του Ποιήματος, κατάπτωτος των αντινομιών Του. Παραλασία και γκρικολάνα τα βάρη που τον σέρνουν, τον βαθαίνουν.

(απο το οπισθόφυλλο της συλλογής «Θελμιξόπροσθες Επιγελοίες»)

 

 

 

 

Τ-ΤΡΑΥΛΙΣΕ ΤΟ!

 
Ο συγγραφέας επινοεί μια καινούργια γλώσσα μέσα στη γλώσσα -λέει ο Προυστ- μια ξένη γλώσσα τρόπον τινά. Βάζει στο παιχνίδι νέες δυνατότητες, γραμματικές ή συντακτικές. Εξαναγκάζει τη γλώσσα αγκάζει να βγει από την μπεπατημένη μπε-πα πα-πατη, κάνει τη γλώσσα να πα-πα-παραληρεί. Το να γράφεις είναι αδιαχώριστο από το να βλέπεις και να ακούς: όταν μια νέα γλώσσα δημιουργείται μέσα στη γλώσσα τότε σύσσωμη πάλλεται η γλώσσα μέσα στη γλώσσα ως τα όρια της ασυντακτικότητας και αγραμματικότητας, επικοινωνεί με το dəɔʀ της.
Το όριο της είναι φτιαγμένο από εικόνες και ακούσματα μη-γλωσσικκά που όμως μόνο η γλώσσα μπορεί να τακατα κατ α καταστήσει δυνατά. Ζωγραφική και μουσική της γραφής, χρώματα και ήχοι που υψώνονται πάνω από τις λέξεις. Τα βλέπουμε και τα ακούμε περνώντας από μέσα τους ή ανά-μες-ανάμεσά τους. Οράματα και ακροάματα που δεν είναι καμιάς γλώσσας και που δεν είναι φαντάσματα, αλλά πραγματικές ιδέες που ο συγγραφέας βλέπει και ακούει μέσα στα διάκενα της γλώσσας, στα διαλείμματά της. Δεν πρόκειται για διακοπές-κοπές-οπές της διαδικασίας αλλάλ-λ-ματα που αποτελούν μέρος της, όπως μια αιωνιότητα που δεν μπορεί να αποκαλυφθεί παρά μόνο στο γίγνεσθαι, ένα τοπίο που δεν εμφανίζεται παρά μονάχα με την μετατόπιση. Ο Μπέκεττ μιλούσε για γεωτρήσεις στη γλώσσα ώστε να δει ή να ακούσει κανείς το υπόστρωμά της. Για κάθε συγγραφέα πρέπει να μπορείς να πεις: Να κάποιος που βλέπει, που ακούει πράγματα! «mal vu mal dit», μια κολορίστα! ένας μουσικός!

Όλες αυτές οι εικόνες και τα ακούσματα δεν είναι μια ιδιωτική υπόθεση αλλά σχηματίζουν τις φιγούρες μιας Ιστορίας και μιας γεωγραφίας που επινοούνται ξανά και ξανά και ξανά. Τις επινοεί το παραλήρημα ως διαδικασία που παρασύρει σύρει τις λέξεις από την μια ως την άλλη άκρη του σύμπαντος. Είναι συμβάντα στην μεθόριο της γλώσσας. Όταν όμως το παραλήρημα βυθίζεται σε κλινική κατάσταση τότε οι λέξεις δεν οδηγούν πουθενά, δεν ακούς ούτε βλέπεις τι-τι-τι-τίποτα διασχίζοντας τες παρά μόνο μια νύχτα που η ιστορία της, τα χρώματα και τα τραγούδια της χάθηκαν. Η λογοτεχνία είναι ένα διάβημα υγείας.

Η ομιλία του Ghérasim Luca είναι κατ’εξοχήν ποιητική επειδή εντάσσει το τ-τραύλισμα στις δυναμικές της γλώσσας, όχι στις διαταραχές της ομιλίας. Όλη η γλώσσα περιδινείται και κυμαίνεται μαίνεται προκειμένου να αποσπαστεί ένα πολύτιμο ηχητικό σύμπλεγμα, μία και μόνη ανάσα στα όρια της κραυγής JE T’AIME PASSIONNÉMENT.

Passionné nez passionnem je
je t’ai je t’aime je
je je jet je t’ai jetez
je t’aime passionnem t’aime

Γίνετε τραυλοί της γλώσσας,
ξένοι μέσα στην ίδια τη γλώσσα σας,
μην εκ μη εξ ου μην πα πα εξου σιάζετε μην εξουσιάζετε τα πάθη σας ne do ne domi ne passi ne dominez pas ne dominez pas vos
passions passives ne
ne do dévorants ne do ne dominez pas
vos rats vos rations vos rats rations ne ne…
 
[O Deleuze στο Critique et Clinique]
 
 
 
 


 
[Ο Ghérasim Luca από το Φλανεταριάτο]
 
 
 
 
 

Η ΤΕΛΕΥΤAÍΑ ΙΝΑΨÉΝΤΕΙΑ ΤΟΥ ΤΖÓΥΣ Ή ΤΟΥ ΜΠÉΚΕΤΤ

Δώδεκα: (τραγουδάει σαν κοριτσάκι) Bid adieu to girlish days, bid adieu, bid adieu, bid adieu…
Τριανταπέντε: Bid adieu?
Δώδεκα: Χεχε! Αυτό το τραγουδάκι του Τζόυς που άρεσε στον Μπέκεττ· και σ’ εμένα άρεσε. Όχι, στον Τζόυς και σ’ εμένα. Ξεχνάω ποιος είμαι ώρες ώρες…
Τριανταπέντε: Για σφύρα να δούμε.
Δώδεκα: (βγάζει έναν κοφτό σφυριγμό)
Τριανταπέντε: Ο Τζόυς είσαι. Άρα εγώ είμαι ο Μπέκεττ.
Δώδεκα: Σίγουρα; Για σφύριξε λίγο κι εσύ.
Τριανταπέντε: (σφυρίζει σαν αδύναμος αέρας)
Δώδεκα: Ορίστε, έτσι σφυρίζει ο Τζέημς Τζόυς!
Τριανταπέντε: Άρα;
Δώδεκα: Εγώ είμαι ο Μπέκεττ.
Τριανταπέντε: Κι εγώ ο Τζέημς Τζόυς;
Δώδεκα: Ίδιος!
 
….
 

Τριανταπέντε: Γνωριζόμαστε;
Δώδεκα: Από πάντα. Όπως οι άνθρωποι σε μια μικρή πόλη. Πρώτη φορά όμως αναγκαζόμαστε να μιλήσουμε.
Τριανταπέντε: Περιμένουμε κάτι; Να προετοιμαστώ αν είναι.
Δώδεκα: Ένα καράβι. Μάλλον. Δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα η υπόθεση.
Τριανταπέντε: Καλά, ας περιμένουμε τότε.
 
….
 

Δώδεκα: Τι νύχτα κι αυτή, δεν βλέπεις τη μύτη σου. Μπορούμε να βάλουμε στοίχημα για το πού πέφτει η θάλασσα.
Τριανταπέντε: Ωραία, ας ξεκινήσουμε με διευκρινίσεις σχετικά με τη θάλασσα.
Δώδεκα: Ας ξεκινήσουμε με διευκρινίσεις λοιπόν. Το πόστο μου είναι στη θέση 12 και το δικό σου απέναντι, στην 35.
Τριανταπέντε: Ναι. 12 και 35.
Δώδεκα: Εγώ είμαι το 12 κι εσύ το 35.
Τριανταπέντε: Καλά, ας μην το συζητήσουμε άλλο. Ας κρατήσουμε τις θέσεις αυτές.
Δώδεκα: Πότε; Τώρα;
Τριανταπέντε: Όχι; Αύριο;
Δώδεκα: Μού ΄ρθε λιγάκι απότομα, είχα συμφωνήσει μεν, αλλά δεν περίμενα ότι θα ήταν για σήμερα. Και μάλιστα τώρα.
Τριανταπέντε: Τσάμπα προετοιμάστηκα;
Δώδεκα: Είσαι έτοιμος δηλαδή; Θυμάσαι μέχρι και το νούμερό σου;
Τριανταπέντε: Όχι εντελώς, 35.
Δώδεκα: Α μάλιστα.
Τριανταπέντε: Όχι;
Δώδεκα: Ναι. Εγώ προηγούμαι: 12.
Τριανταπέντε: Το ξέρω.
Δώδεκα: Με ξέρεις;
Τριανταπέντε: Ποιος ξέρει; Όλοι γνωστοί μου φαίνονται.
Δώδεκα: Όλοι; Υπάρχουν κι άλλοι;
Τριανταπέντε: Δεν ξέρω. Καμιά φορά έρχεται ένας ή ένας με έναν ακόμα, δυο μαζί.
Δώδεκα: Έχεις ξανάρθει εδώ ή σου το είπανε; Γιατί αν είναι έτσι… ας πούμε τώρα εγώ μπορώ να πω ότι ήρθε ένας. Εσύ δεν είσαι ένας;
Τριανταπέντε: Αυτή τη στιγμή όχι.
Δώδεκα: Ο άλλος το ξέρει; Ή είστε περισσότεροι;
Τριανταπέντε: Δεν ξέρω αν το ξέρεις, αυτό πες το εσύ. Έχω γνώση μόνο της τωρινής εδωνά παρουσίας όπως εξάλλου και της δικιάς μου. Φαντάζομαι το ίδιο συμβαίνει και με τον απέναντί μου. Καμιά φορά όμως, πρέπει να πω, δείχνουμε περισσότεροι, δεν νομίζεις; Πάντως καθώς ερχόμασταν εδώ, μαζί συμπέσαντες, μας μέτρησα ξεκάθαρα: δύο!
Δώδεκα: 12 και 35: Εμείς οι δύο. Αυτό δεν εννοείς;
Τριανταπέντε: Ναι. Σύνολον 47.
Δώδεκα: Σύμφωνοι. Ώρα σου είπανε;
Τριανταπέντε: Μου είπανε. Κι εσένα;
Δώδεκα: Τι ώρα; Να δούμε αν είμαστε μαζί.
Τριανταπέντε: 12.00;
Δώδεκα: Ναι, μέχρι τις 12.00 οπωσδήποτε. Μαζί είμαστε! Είχα ένα άγχος μην έχει γίνει κανένα μπέρδεμα. Επειδή είναι νύχτα και όσο νά ‘ναι…
Τριανταπέντε: Κι αν γίνει, τι έγινε; Σιγά το πράμα, η υπόθεση δεν είναι δικιά μας, δεν πρέπει να ανησυχούμε.
Δώδεκα: Δεν είναι δικιά μας, αλλά και χωρίς εμάς υπόθεση δεν υπάρχει. Είμαστε απαραίτητοι, αναντικατάστατοι. Από πού θα ΄ρθουν ξέρουμε;
Τριανταπέντε: Δεν διευκρινίστηκε.
Δώδεκα: Α ούτε εσύ ξέρεις!
Τριανταπέντε: Ίσως με πλοίο.
Δώδεκα: Όμως, λογικά, θα έπρεπε ένας από τους δυο μας να ξέρει περισσότερα. Ένας από τους δυο μας θα πρέπει να είναι ανώτερος. Εσύ πώς ξέρεις ότι έρχεται πλοίο ως εδώ;
Τριανταπέντε: Έχω δει να έρχεται.
Δώδεκα: Πρέπει να μάθω οπωσδήποτε αν είσαι ανώτερός μου.
Τριανταπέντε: Νόμισα ότι εσύ ως πιο παλιός θα γνώριζες. Πώς θα το μάθεις;
Δώδεκα: Δεν είμαι πιο παλιός. Πώς σου ήρθε; Εσύ εξάλλου δείχνεις πιο μεγάλος. Και η συμπεριφορά σου· πολύ μυστήρια. Έτσι εξηγούνται όλα: Μεγαλύτερη ηλικία, μεγαλύτερη θέση. Μεγαλύτερη θέση, μεγαλύτερη μυστικοπάθεια!
Τριανταπέντε: Όχι, λάθος. Εγώ απλώς έχω μεγαλύτερο νούμερο. Κι εσύ μικρότερο, που σημαίνει πως προϋπήρχες, ήσουν εδώ πριν έρθω. Πιο παλιός. Εκτός και αν τα νούμερα που μας έδωσαν σημαίνουν κάτι άλλο.
Δώδεκα: Μεγαλύτερο Νούμερο, μεγαλύτερη θέση!
Τριανταπέντε: Μην επιμένεις! Αφού οι υποχρεώσεις μας είναι ίδιες: να περιμένουμε εδώ.
Δώδεκα: Δεν γίνεται αυτό που λες. Πάντα ο ένας είναι πιο πάνω στην ιεραρχία. Κι ο άλλος πιο κάτω. Εσένα πώς σου φαίνομαι; Μπορεί να είμαι εγώ ο ανώτερος;
Τριανταπέντε: Για βγάλε λίγο το κεφάλι να σε δω στο φως.
Δώδεκα: Δεν ξέρω αν πρέπει να με δεις. Έχεις πάρει τέτοιες οδηγίες;
Τριανταπέντε: Όχι. Ούτε και τις αντίθετες όμως.
Δώδεκα: Αυτό δημιουργεί σύγχυση, ας αλλάξουμε θέμα. Και από πού έρχεται το πλοίο είπες;
Τριανταπέντε: Από την Ασία μου φαίνεται.
Δώδεκα: Μπα; Κινέζικο;
Τριανταπέντε: Μπορεί. Ασιατικό. Έρχονται και Κινέζοι. Αρκετοί.
Δώδεκα: Μήπως κουβαλάει καμιά αρρώστια τίποτα; Ασιατική γρίππη ας πούμε.
Τριανταπέντε: Τα πάντα κουβαλάνε αρρώστιες. Δεν γίνεται αλλιώς.
Δώδεκα: Λες ε; Σου έχει ξανατύχει λοιπόν.
Τριανταπέντε: Ναι. Κάποτε είχα αρρωστήσει, κόλλησα μια βιρμανέζικη ίωση.
Με πλήρωσαν να γίνω γρήγορα καλά.
Δώδεκα: Εγώ δεν έχω συμφωνήσει τίποτα τέτοιο. Αν είναι να αρρωστήσω και να γίνω καλά, θα τους ζητήσω αποζημίωση. Αν πεθάνω όμως; Αν πεθάνω θα έρθεις μάρτυρας ότι ήμουν εδώ σήμερα;
Τριανταπέντε: Δεν πεθαίνεις από αυτές τις αρρώστιες, πολύ δύσκολο. Ένας συνάδελφος που πέθανε, άφησε την επιστημονική κοινότητα άναυδη. Δεν ήταν δυνατόν, σου λέει! Πώς μπόρεσε! Αν πεθάνεις θα ζητήσω εγώ την αποζημίωση για λογαριασμό σου.
Δώδεκα: Α ωραία. Όχι τίποτα δηλαδή, μη μας πιάνουν κορόιδα.
Τριανταπέντε: Συμφωνώ. Έχεις δικούς σου;
Δώδεκα: Δικούς που να με κληρονομήσουν; Όχι. Εσύ;
Τριανταπέντε: Όχι.
Δώδεκα: Ωραία. Μοιάζουμε.
Τριανταπέντε: Ίσως έτσι μας διαλέγουν για αυτή τη δουλειά.
Δώδεκα: Δεν μου αρέσει εκεί που το πας. Δηλαδή τι; Υποψιάζεσαι ότι μας την έχουν στημένη; Μας διαλέξαν για να μην κλάψουν οι μανούλες μας;
Τριανταπέντε: Εμάς; Γιατί; Τι έχουμε κάνει εμείς;
Δώδεκα: Έλα ντε; Σαχλαμάρα! Τι έχουμε κάνει; Τίποτα. Αθώοι εντελώς! Εγώ δηλαδή.
Τριανταπέντε: Κι εγώ δηλαδή.
Δώδεκα: Καθαρά πράγματα. Καμιά φορά το αναλογίζομαι με συγκίνηση.
Τριανταπέντε: Την ελευθερία μας;
Δώδεκα: Την αθωότητά μας. Περιστεράκια στον ουρανό. Καν δεν έχουμε ένα βάρος, ένα χαρακτήρα, μια ιστορία, τίποτα! Ούτε όνομα καλά καλά!
Τριανταπέντε: Μόνο να περιμένουμε! Τίποτα άλλο. Για σκέψου αυτούς που καταφτάνουν τώρα, τι αγωνία προορισμού!
Δώδεκα: Ενώ εμείς ελευθερία! Ό, τι θέλουμε!
Τριανταπέντε: Θαυμαστή περιπέτεια!
Δώδεκα: Αν θέλω ας πούμε, κάνω εγώ τον ανώτερο κι εσύ τον κατώτερο. Σε διατάζω. Σκύψε!
Τριανταπέντε: Όχι δεν σκύβω! Μα τι ελεύθεροι ρόλοι, είδες; Σειρά μου. Πήγαινε να μου πάρεις τσιγάρα.
Δώδεκα: Ωπ! Μου την έφερες, για στάσου, αυτό δεν είναι ελευθερία.
Τριανταπέντε: Δεν είναι; Πώς την πάτησα έτσι…
Δώδεκα: Πρέπει να κάνεις κι αυτό που θέλω εγώ ώστε να είμαστε κι οι δυο ελεύθεροι. Αλλιώς είσαι ελεύθερος μόνος σου και πας και παίρνεις τα τσιγάρα σου. Διάλεξε.
Τριανταπέντε: Αν όμως κάνω αυτό που θέλεις εσύ χωρίς να το θέλω εγώ, τότε κανείς δεν είναι ελεύθερος.
Δώδεκα: Εγώ είμαι. Άκουσες ένα θόρυβο;
Τριανταπέντε: Ναι!
Δώδεκα: Σαν τι σου φάνηκε; Καράβι;
Τριανταπέντε: Όχι. Εσένα σου φάνηκε κάραβι;
Δώδεκα: Ας πούμε ότι θα μπορούσε να είναι και καράβι.
Τριανταπέντε: Θα μπορούσε, βέβαια.
Δώδεκα: Ενώ ας πούμε τι ήταν;
Τριανταπέντε: Καράβι ήταν. Αν και νόμισα ότι ήσουν εσύ, από σένα ήρθε.
Δώδεκα: Τι εννοείς από μένα ήρθε;
Τριανταπέντε: Σαν να έκανες εσύ το καράβι. Ή κάτι που έμοιαζε καράβι.
Δώδεκα: Με το στόμα ή τίποτα άλλο;
Τριανταπέντε: Με το στόμα, έκανες την μπουρού του καραβιού.
Δώδεκα: Αφού σου μιλούσα. Πώς είναι δυνατόν; Εσύ το έκανες για να με τρομάξεις!
Τριανταπέντε: Δεν μπορώ να κάνω το καράβι… Βββββ! Είδες; Πάντως, αν κάποιος από εμάς το έκανε να το πει. Γιατί αν έρχεται το καράβι πρέπει να ετοιμαστούμε για το σκοπό που είμαστε εδώ.
Δώδεκα: Αν κάποιος το έκανε να το πει , εγώ δεν θα φέρω αντίρρηση. Ορίστε πες το.
Τριανταπέντε: Δεν έβγαλα κανέναν θόρυβο.
Δώδεκα: Τότε δεν ήρθε κανένα καράβι.
Τριανταπέντε: Άδικα ετοιμαστήκαμε;
Δώδεκα: Θέλουμε ακόμα 4 λεπτά για το ραντεβού. Λογικά θα έπρεπε να έχει εμφανιστεί κάτι.
Τριανταπέντε: Όμως δεν εμφανίστηκε. Καμιά γάτα θα ήταν.
Δώδεκα: Ναι, μια τυχαία γάτα. Επίσης, μπορεί να κάναμε λάθος τη μέρα. Το αποκλείεις;
Τριανταπέντε: Όχι, συμβαίνει σε όλους. Θα μάθουμε σύντομα.
Δώδεκα: 12 λέω εγώ.
Τριανταπέντε: 12 λέω κι εγώ.
Δώδεκα: Μάλλον για αύριο ήταν. Ίσως είναι δοκιμασία. Να δουν αν θα αντέξουμε.
Τριανταπέντε: Μήπως δεν είναι το 12 η ώρα, αλλά το 35;


Δώδεκα: Τώρα που το λες, αυτό το 35 απ’ την αρχή μου φαινόταν άσχετο.
Τριανταπέντε: Μπορεί να σημαίνει στις 12:35.
Δώδεκα: Α, πολύ ωραία ιδέα! Θα περιμένουμε να πάει 12:35.
Τριανταπέντε: Έπρεπε να είχα έρθει εκεί δίπλα, στο 11, τώρα θα είχαμε τελειώσει την δουλειά μας.
Δώδεκα: Α, όχι όχι, μην έρχεσαι!
Τριανταπέντε: Ή 12 μείον 35. Το σκέφτηκες αυτό;
Δώδεκα: 12 μείον 35 ίσον 23. Άρα στις μείον 11.00.
Τριανταπέντε: ‘Η 12 συν 35 ίσον 47. Και 7 συν 4 ίσον 11 πάλι!
Δώδεκα: 11 η ώρα ήμασταν στις θέσεις μας.
Τριανταπέντε: Ήμασταν αλλά είχαμε πιάσει την κουβέντα.
Δώδεκα: Πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί. Αφήνουμε το χρόνο να περνάει ξεχνώντας ότι περιμένουμε. Δεν πρέπει να χανόμαστε σε συζητήσεις, ούτε να διασκεδάζουμε και τέτοια. Μας αποσυγκεντρώνουν. Να δεις που θα έχει έρθει το καράβι και δεν το καταλάβαμε! Θα σε καρυδώσω μα το θεό! Εσύ φταις!
Τριανταπέντε: Εγώ; Εσύ, από κει που είσαι βλέπεις καλύτερα προς τη θάλασσα.
Δώδεκα: Έλα εδώ στο 11 να σε πνίξω να τελειώνουμε.
Τριανταπέντε: Τώρα; Αδύνατον, είμαι σε αναμονή.
Δώδεκα: Η θάλασσα εξάλλου δεν είναι από δω. Είναι από κει.
Τριανταπέντε: Λάθος!
Δώδεκα: Γιατί με βάλανε μαζί σου θεέ μου, ούτε στεριά από θάλασσα δεν ξεχωρίζεις.
Τριανταπέντε: Αφού την αισθάνομαι πίσω στην πλάτη μου, έρχεται αλμύρα.
Δώδεκα: Εγώ την ακούω πίσω από την πλάτη μου, έχει κύμα.
Τριανταπέντε: Κι από εδώ έχει κύμα, ίσως δεν μπόρεσε να ταξιδέψει το πλοίο. Ίσως δεν βρήκε θάλασσα. Δεν το διευκρινίσαμε κι εμείς τόση ώρα που μιλάμε.
Δώδεκα: Τι είναι αυτά που λες;
Τριανταπέντε: Ίσως μπάταρε και δεν έχουμε άλλη δουλειά εδώ… Ίσως 12 και 35 να μην κάνει 47 και να μην βγαίνει σχετικό άθροισμα επί του συνόλου. Και πλοίο δεν ξεκινά χωρίς ξεκάθαρες συντεταγμένες. Ίσως επίσης δεν έρθει με πλοίο αλλά με τρένο. Το ξέρεις ότι ανάμεσά μας έχει ράγες τρένου; Ερχόμενος τις πάτησα.
Δώδεκα: Α, δίκιο έχεις, κάτι βλέπω να γυαλίζει, γραμμές! Με τρένο θα ‘ρθει σίγουρα. Αυτό θα το ακούσουμε, δεν πρόκειται να μας ξεφύγει κοτζάμ τρένο. Στο μεταξύ, μέχρι και ύπνο ρίχνουμε.
Τριανταπέντε: Καλή ιδέα! Να περιμένουμε ξεκούραστοι.
Δώδεκα: Οπότε καληνύχτα και το νου σου στο τρένο. Από δω λες να έρθει ή από κει;
Τριανταπέντε: Από δω. Θα κοιμηθούμε με βάρδιες;
Δώδεκα: Ναι βέβαια, πώς αλλιώς; Αλλά, τι λέω; Δεν σου έχω εμπιστοσύνη, μ’ έκανες να χάσω το πλοίο.
Τριανταπέντε: Μπορείς όμως να προλάβεις το τρένο.
Δώδεκα: Αν δεν με κάνεις πάλι να ξεχαστώ.
Τριανταπέντε: Αυτή τη φορά δεν θα μιλάω.
Δώδεκα: Όχι μίλα δεν πειράζει. Εγώ θα βρω ένα τρόπο να μη σε ακούω.
Τριανταπέντε: Εντάξει τότε, καληνύχτα Δώδεκα.
Δώδεκα: Καληνύχτα Τριανταπέντε. Αύριο.
Τριανταπέντε: Αύριο.
 
….
 

Η ΤΕΛΕΥΤAÍΑ ΙΝΑΨÉΝΤΕΙΑ ΤΟΥ ΤΖÓΥΣ Ή ΤΟΥ ΜΠÉΚΕΤΤ
 
….
 

Δώδεκα: Ακούς;
Τριανταπέντε: Ναι, δυο γάτες χειροκροτούν.
Δώδεκα: Ναι, γάτες όντως, τις ακούω.
Τριανταπέντε: Ωραία παράσταση!
 
….
 

Δώδεκα: Αλλά ποιος είμαι τελικά, ο Μπέκεττ; Ή είσαι εσύ ο Τζόυς;
Τριανταπέντε: Εσύ ΄σαι ο Μπέκεττ.
Δώδεκα: Το λες έτσι πρόχειρα ή από μνήμης; Χωρίς να με ακούσεις;
Τριανταπέντε: Άντε να σε ακούσω.
Δώδεκα: (σφυρίζει σαν να θέλει κάτι να πει με ένταση)
Τριανταπέντε: Ο ΜΠΕΚΕΤΤ!
Δώδεκα: Μπα; Μήπως το λες επειδή είσαι σίγουρος κάθε φορά ότι είσαι ο άλλος;
Τριανταπέντε: Γιατί, είμαι ο Τζόυς εγώ;
Δώδεκα: Αναρωτιέσαι;
Τριανταπέντε: Είμαι βέβαιος μόνο ποιος δεν είμαι.
Δώδεκα: Ποιος δεν είσαι;
Τριανταπέντε: Ο Μπέκετττ;;;